کاش دلتنگی نیز نام کوچکی می داشت

CTO    یا Community treatment order  به برنامه ای گفته می شه که مریض  از بیمارستان مرخص می شه ،ولی باید خودشو مثلا دو هفته یکبار به کلینیک برسونه برای تزریق دارو یا برای پیگیری. که اگه نیاد با پلیس می رند سر وقتش.

در سیستم روانپزشکی یک موجودی هست به اسم  Case manager که یک جورایی مثل یک پرستار ئه که مثلا هشت تا ده تا مریض داره که مثلا هفته ای یکبار بهشون سر می زنه یا اگه لازم باشه زود تر و اگه احساس کنه که اوضاع مریض رو به وخامت ئه دکتر رو در جریان میذاره یا اگه حاد باشه که مریض رو می فرسته بیمارستان. عموما هم مریض ها رو خیلی خوب می شناسند و پیگیر کارشون هستند.

کلا خیلی تفاوت هست بین سیستم روان پزشکی اینجا با ایران. بعضی وقتها فکر می کنم که آیا فایده ای داره این همه خرج و هزینه؟